Επικαιρότητα - Σχόλια 

 

  

ΣΧΟΛΙΟ ΙΟΥΝΙΟΥ 2006 



ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ 

Δύο γείτονες χώρες της Βαλκανικής και της Μεσογείου. Η μία με 70 εκατομμύρια κατοίκους, η άλλη μόλις με 10. Η μικρή χώρα με τη μεγαλύτερη ιστορία, κάποτε ήταν ισχυρή και πίστευε στον εαυτό της. Είχε όραμα και  ξεκίνησε για τη Μεγάλη Ιδέα, αλλά παραδόθηκε στα εσωτερικά της μικροπολιτικά, σκόνταψε στον κεμαλικό βράχο και ηττήθηκε κατά κράτος. Συρρικνώθηκε, έχασε έκταση και ανθρώπους. Ταυτόχρονα έχασε και την πίστη και την αντοχή της. Από τότε και μέχρι σήμερα κρατά χαμηλά το κεφάλι και εφαρμόζει ήπιες πολιτικές. Δεν τίθεται πλέον θέμα διεκδίκησης, τα όνειρα κλείστηκαν στο χρονοντούλαπο. Η άλλη εκσυγχρονίζεται, αναπτερώνεται και αποκτά κατά συνέπεια βλέψεις: στη Βαλκανική, στη Μεσόγειο, στο Αιγαίο. Εφαρμόζει επεκτατική πολιτική και χρησιμοποιεί τη δύναμή της για να υποστηρίζει τους μουσουλμάνους κατοίκους της μικρής χώρας. Είναι σε πλεονεκτική θέση και φαίνεται να έχει επιτυχίες. Μετά το μεγάλο πόλεμο, προσχωρούν κι οι δύο στον Οργανισμό Βορειοατλαντικού Συμφώνου. Η μία για να ενισχύσει ακόμη περισσότερο τη θέση της κι η άλλη για να διαφυλάξει όσα της απέμειναν. Η μικρή χώρα πιστεύει ότι θα την υποστηρίξουν: να διατηρηθεί το status quo και η αναλογία δύναμης και αμυντικών δαπανών. Το μόνο που γίνεται είναι να αρχίσει το κρυφτούλι και κυνήγι των εξοπλισμών, προς μεγάλη χαρά των ταμείων του Οργανισμού. Η μεγάλη χώρα καιροφυλακτεί και, όταν η άλλη έχει εσωτερικά προβλήματα και μια χούντα να κυβερνά, εισβάλλει σε ένα νησάκι της Μεσογείου με  στρατηγική θέση εθνογραφικά και ιστορικά συνδεδεμένο με την άτυχη μικρή χώρα. Το εποικίζει, δημιουργεί ψευδοκράτος και αξιώνει αναγνώριση και προβολή. Η μικρή χώρα τρέχει σε οργανισμούς και αναζητά τα δίκαια. Μαζεύει υποσχέσεις και κάνει υπομονή, αλλά προπάντων διατηρεί χαμηλά τους τόνους. Ένας άλλος θεσμός εμφανίζεται στον οποίο πιστεύει για άλλη μια φορά η μικρή χώρα: η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ενστερνίζεται την ιδέα μιας δυνατής Ευρώπης που θα μεσολαβήσει και θα διαιτητεύσει με γνώμονα το δίκαιο. Πιστεύει ότι θα την υποστηρίξουν ώστε να επανακτηθούν τα κατεχόμενα του φιλικά προσκείμενου σε αυτή νησιού. Μάταια όμως. Οι ικανότατοι διπλωμάτες της μεγάλης χώρας έχοντας απέναντι τους ανίσχυρους και ανερμάτιστους της μικρής εξακολουθούν να εργάζονται ύπουλα και μεθοδικά και ζητούν να προσχωρήσει και η χώρα τους στην ΕΕ. Και ενώ η εξωτερική πολιτική της μικρής χώρας παραμένει εκνευριστικά η ίδια, κάποια μορφή αντίστασης και αντίδρασης φτάνει από τους πολιτικούς της χώρας-νησιού, οι οποίοι ορθώνουν το μικρότατο ανάστημά τους και προβάλλουν βέτο. Δείγμα κουλτούρας, ξεκάθαρων στόχων και επιμονής στο δίκαιο; 

Τι λέτε ότι θα συμβεί; Θα προσχωρήσει η ανατολίτικη, μη χριστιανική χώρα, με το φθηνό εργατικό δυναμικό, τη στρατηγική θέση και τις όμορφες παραλίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Θα καταφέρει να προβάλλει το εκσυγχρονιστικό της πρόσωπο και να καταχωνιάσει τις καταγγελίες της Διεθνούς Αμνηστίας; Ποια στάση θα κρατήσει τώρα η μικρή χώρα; Θα αφουγκραστεί και θα διδαχτεί, θα αντιδράσει και θα φωνάξει, ή θα κρατήσει χαμηλούς τόνους περιμένοντας από τους οργανισμούς και θεσμούς να λειτουργήσουν σωστά και αποτελεσματικά;

Επιστροφή στην αρχική σελίδα