Επικαιρότητα - Σχόλια 

  

   ΣΧΟΛΙΟ ΜΑΪΟΥ 2007  

 


Πολύδωρας: Αγγαρεία κάνω - Ποινήν εκτίω

Από την εφημερίδα Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ ON LINE Παρασκευή, 4 Μαϊου 2007 16:56

«Η παραίτησή μου είναι στη διάθεση του πρωθυπουργού και τώρα και ανά πάσα στιγμή. Αγγαρεία  κάνω. Ποινήν εκτίω», δήλωσε ο Υπουργός Δημοσίας Τάξεως Βύρων Πολύδωρας από το βήμα της Βουλής, απαντώντας στην κριτική που δέχτηκε από βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης για τις πρόσφατες επιθέσεις σε Αστυνομικά Τμήματα.

Μετά τη συζήτηση στη Βουλή, απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου, ο Υπουργός τόνισε: «Η απομόνωση της φράσεως η οποία σκοπό είχε να δηλώσει ότι ο Βύρων Πολύδωρας δεν είναι "κολλημένος με την καρέκλα", αδικεί το θέμα, γιατί δεν μπορεί να κάνει αγγαρεία ένας άνθρωπος που είναι δεκαοχτώ (18) ώρες το εικοσιτετράωρο στο Υπουργείο Δημοσίας Τάξεως, μάχεται για την ασφάλεια των πολιτών και την βελτίωση των όρων και συνθηκών εργασίας του προσωπικού του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως (αστυνομικού, πυροσβεστικού και πολιτικών υπαλλήλων) και είναι κυριολεκτικά αφοσιωμένος στο καθήκον του.

Όσοι απομονώνουν τις λέξεις αδικούν τον εαυτό τους.

Απαιτείται μεγαλύτερο περίσσευμα καρδίας σε έναν κοινοβουλευτικό διάλογο επιπέδου».

Και αμέσως πληθώρα βουλευτών και στελεχών του πολιτικού κόσμου έσπευσαν να δείξουν κατανόηση στη «συναισθηματική έξαρση» του Υπουργού και να δικαιολογήσουν (όπως και ο ίδιος) το περιεχόμενό της.

Φανταστείτε τώρα έναν εργαζόμενο, π.χ. Μηχανικό του ιδιωτικού τομέα, να εκφράζεται κατά τέτοιο τρόπο στον εργοδότη του, και αξιολογείστε το μέγεθος της κατανόησης που ρεαλιστικά μπορεί να αναμένει κάτω από τις σημερινές εργασιακές συνθήκες.

Αξιολογείστε την κατάσταση του (αυξανόμενου) αριθμού συναδέλφων Μηχανικών της βιομηχανίας, οι οποίοι εργάζονται σε ανθυγιεινούς ή / και επικίνδυνους χώρους ή/και συνθήκες χωρίς να τους χορηγούνται τα αντίστοιχα επιδόματα (τα οποία αυτοί δικαιούνται σύμφωνα με τις οικείες συλλογικές ρυθμίσεις εργασίας), με τυπικές δικαιολογίες / προφάσεις του τύπου «η απασχόλησή σας στους χώρους αυτούς δεν είναι πλήρης», «οι συλλογικές ρυθμίσεις εργασίας που σας καλύπτουν αναφέρουν επίδομα ανθυγιεινής ή επικίνδυνης εργασίας και όχι επίδομα ανθυγιεινής ή/και επικίνδυνης εργασίας», κ.ο.κ.), και οι οποίοι όχι μόνον δεν μπορούν να επιδείξουν όποιας μορφής συναισθηματική έξαρση, αλλά αγωνιούν να βρουν τρόπο να διεκδικήσουν αυτά που δικαιούνται χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η εργασία τους.

Αξιολογείστε την κατάσταση του (επίσης αυξανόμενου) αριθμού συναδέλφων Μηχανικών, οι οποίοι έχουν προσληφθεί μεν ως Μηχανικοί αλλά ασκούν εμπορικά ή διοικητικά καθήκοντα σε επιχειρήσεις υψηλού τεχνολογικού περιεχομένου (πράγμα απόλυτα φυσικό σύμφωνα με τις διεθνείς πρακτικές στις δραστηριότητες έντασης τεχνολογίας), όπου ο εργοδότης αρνείται να τους αμείβει με τις ελάχιστες προβλεπόμενες αποδοχές των συλλογικών ρυθμίσεων εργασίας για τους Μηχανικούς, αλλά τους αμείβει π.χ. ως ανειδίκευτους πωλητές κατωτέρας εκπαίδευσης, και οι οποίοι πάλι αναζητούν τρόπους διεκδίκησης των δικαιωμάτων τους χωρίς να κινδυνεύσουν να χάσουν τη δουλειά τους.

 Αυτά περί κατανόησης στο κράτος που ζούμε.

 

 

Επιστροφή στην αρχική σελίδα